Dinlediğimiz şarkılar, izlediğimiz filmler, yaptığımız sporlar, öğrenmeye başladığımız dilde kat ettiğimiz ilerlemeler bize özgü şeyler, karakterimizi oluşturan mozaikte birer parça. Yeni yıl yaklaşırken tüm yıl boyunca neler yaptığımızı görüp eskiyi hatırlamak, ilerlememizle gurur duymak ve kendimizi geliştirmek için önümüzdeki yılda kültür ve kişisel gelişim sepetimize eklemek istediklerimizi planlamak hepimiz için normalleşmiş bir ritüele dönüşmüş durumda ve daha iyi bir versiyonumuz olmak için çalışmakta yanlış bir şey yok. Daha öncesinde belki günlüklerimizde yazılı "yeni yılda izlenecek filmler, ilerletmek istediğim dil" listeleri şu an dijitalleşmiş durumda ve her yıl sonunda bize bir "wrap" halinde sunuluyor. Bize dair her şeyin "verileşmesi" nasıl oldu da normalleşti?