Anadolu'da kadınların ataerkil aile yapısı içerisinde yıllar boyunca kendi seslerini duyurma yöntemleri bugünkünden farklıydı. Aile içerisinde "öteki" olan ve sesi duyulmayan kadınlar;  sevinçlerini, hüzünlerini, öfkelerini ifade edebilmek için sessiz iletişim biçimleri geliştirmek zorundaydı. Bu sessiz iletişimin en net ve somut örneklerinden biri olan oya motifleri, metaforik olarak evrensel ve yöresel anlamlar taşımaktaydı. Motiflerin anlamları, kadınların iç dünyasını ve sistemin hiyerarşisini anlayabilmek adına zengin bir metin sunmaktadır.